KUCUK ADAM

Lilypie Fourth Birthday tickers

31 Aralık 2010 Cuma

Pamuğuma Veda

Onu herkes bu haliyle hatırlasın istiyorum. Sanki hiç gitmemiş gibi. Bizi her gördüğünde '' aaaaaa '' diyecekmiş gibi. Ne kadar yemek yersek yiyelim '' aç mısınız ? '' diye soracakmış gibi. Binbir zahmetle verdiğin kilolardan sonra seni gördüğünde '' çok zayıflamışsın olmamış '' diye sitem edecekmiş gibi. Her attığımız adım , her söylediğimiz söz için '' duanı okumayı unutma '' diye tembihleyecekmiş gibi.
Bir insana doyabilmek için onun hayattan zevk alabilmesi için 87 yıl yeterli midir? Çocuklarının , torunlarının , onların çocuklarının yüzünü görebilmek , onun için atan onlarca kalp olduğunu bilmek , her geçen yıla rağmen yaşama dört elle sarılmak , bir sonraki yıl için planlar hazırlıklar yapmak.
Ama öyle bir an geliyor ki aslında yüzlerce yıl yaşasan yetmiyor. Zamanında sevdiğini söylemediysen , güler yüzünü esirgediysen , kalbini açmadıysan , bir tebessüm ettiremediysen ha bir yıl ha yüz yıl.
Aklım kaybettiğim ananem için bunları söylerken yüreğim hergün onun için gözyaşı akıtıyor. Birgün olacağını bilse de hiçbir zaman bu acıya hazırlayamıyor insan kendini.
Mekanın cennet olsun pamuğum ardında dualarını aldığı için mutlu seni seven insanlar var görüyorsun değil mi?

Not: Oğluma üzüntümü gözyaşlarımı belli etmemek ne kadar zor. Yaşadığım zor günleri sanki hiç birşey olmamış gibi göstermeye çalışmak. Hepsinden zoru anne olmak. Tüm acıların ,üzüntülerin üstünde evladını tutabilmek. Birazda olsa becerebiliyorsam ne mutlu. Ona hissetirmeden akıttığım gözyaşlarımı burda kelimelere dökmek istedim. Büyüyüp okuduğunda beni anlayacağına eminim

Hiç yorum yok: